| BACK | NEXT |
maandag 16 mei 2005 |
|
| Nu is het toch onvermijdelijk geworden om de clichematige 'contrasten' onder woord te gaan brengen. In Kyoto ligt dat ook veel meer voor de hand dan in Tokyo. Tokyo is 'gewoon' een enorme, wemelende, gevarieerde metropool waar inderdaad alle opschriften in het Japans zijn en hier en daar een tempel of schrijn te vinden is. Ja, en reuzenpanda's heb je ook nergens anders. (Hm. Dat klinkt erg blase. Laat ik toevoegen: Tokyo is een indrukwekkende, boeiende stad waar heel veel prachtigs en interessants te zien is, al heeft het iets komisch dat in een wereldstad met twaalf miljoen inwoners de vismarkt de belangrijkste attractie is.) Maar Kyoto! We zijn pas vanmiddag aangekomen, na een inderdaad razendsnelle rit met de Shinkansen (de beroemde 'bullet train'), en nu al ben ik helemaal verliefd op deze stad. Met haar kleine straatjes, kabbelende ondiepe grachtjes, dicht gezaaide traditionele houten architectuur en horeca, maar vooral vanwege de prachtig in bosrijk heuvelgebied gelegen tempels, is Kyoto in mijn ogen pas echt een Japanse stad. Als eerste hebben we vandaag een tempel bezocht ten oosten van het centrum, redelijk hoog de heuvels rond de stad in. Een prachtig complex van eerbiedwaardig hout en sierlijke daken, tegen een helling gebouwd op een complex staketsel van houten balken, gelegen tussen heuvels begroeid met groen in alle tinten (een soort groentenschotel met broccoli, boerenkool, peterselie en ga zo maar door). De gebouwen waren prachtig, het rook er naar oud hout en bos, en de wemelende toeristen waren niet eens zo hinderlijk. Bovendien hadden we er een weids uitzicht over Kyoto. Aan de andere kant geeft Kyoto juist ook een uitgesproken Europese impressie. De smallere straten, de lagere gebouwen, de gevarieerde kleding (in tegenstelling tot de uniforme donkere pakken van de 'salarymen' in Tokyo) en de grachtjes en rivier spannen samen om Europa te suggereren. En het feit dat we hier alles per fiets kunnen en zullen doen draagt ook wel bij aan dat effect, al fietsen we (in navolging van de geldende regels) aan de linkerkant van de weg en op de stoep. Reken dus de komende week op jubelverslagen over weer een prachtige tempel in smakelijk groene glooiende omgeving. En vergeef me als ik na de derde tempel niet meer op nieuwe superlatieven en bijvoeglijke naamwoorden kan komen. Maar het stralend-zonnige weer zal ook wel bijdragen aan mijn enthousiasme... Tot de volgende keer! Floris PS: Als ik in deze stad inderdaad tweemaal met mijn fietsbelbel, gaan voetgangers maar heel langzaam en minimalistisch uit de weg. Ze zijn ondanks de bijna Amsterdamse fietsdichtheid kennelijk toch niet helemaal gewend aan het verschijnsel... |
|
| BACK | NEXT |